Gece yatağa uzandığınızda gün bitmiş olsa da zihniniz çalışmaya devam edebilir. Bir
konuşmada söylediğiniz cümleyi tekrar düşünür, yarın karşılaşabileceğiniz sorunları sıralar,
geçmişte verdiğiniz bir kararın başka türlü sonuçlanıp sonuçlanmayacağını sorgularsınız.
Düşünerek bir çözüme yaklaşmak isterken kendinizi aynı yerde dönerken bulabilirsiniz.
Bir konuyu değerlendirmek ile aynı soruların içinde kalmak arasında fark vardır. Düşünmek
yeni bir bilgiye, karara veya adıma götürebilir. Ancak aynı ihtimalleri tekrar tekrar ele almak
her zaman netlik sağlamaz. Bazen bütün seçenekleri hesaplayarak belirsizliği ortadan
kaldırmaya çalışırız; yaşam ise her konuda kesinlik sunmaz.
“Ya yanlış karar verirsem?” sorusunun arkasında hata yapma korkusu, pişman olmama isteği
veya başkalarının tepkisini kontrol etme çabası bulunabilir. Yine de çok düşünmenin herkes
için tek bir açıklaması yoktur. İçinde bulunduğumuz koşullar ve gerçekten çözülmesi gereken
sorunlar da zihnimizi meşgul edebilir.
Böyle anlarda kendinize “Şu an yeni bir şey mi fark ediyorum, yoksa aynı düşünceyi mi
tekrarlıyorum?” diye sorabilirsiniz. Eğer yanıtınız tekrar etmekse, hemen kesin bir sonuca
ulaşmaya çalışmak yerine dikkatinizi bulunduğunuz ana çevirebilirsiniz. Ayağınızın yere
temasını hissetmek veya çevrenizdeki sesleri fark etmek kısa bir duraklama sağlayabilir.
Düşüncelerinizi yazmak da neyin elinizde olduğunu görmenize yardımcı olabilir. Bir kâğıda
sorunu, bildiklerinizi ve atabileceğiniz küçük bir adımı not edin. Başkasının ne düşüneceğini
kesin olarak bilemezsiniz; ancak kendi söyleyeceğiniz cümleyi hazırlayabilirsiniz. Her
ihtimali çözmek yerine yapılabilir olana yönelmek, kararınızı somutlaştırabilir.
Zihninizden geçen her soru hemen yanıtlanmak zorunda değildir. Bazen kararı yeterli bilgiyle
vermek, bütün risklerin ortadan kalkmasını beklemekten daha gerçekçidir. Kendinize
düşünmek için alan tanırken yaşamaya da zaman bırakabilirsiniz.
